Set tjógvið inn kl. 8 á morgni

Fríggjadagur 3. juni 2011 - 10:36

Sunnudagin var langtíðarstokt lamb á skránni. Og himmalsins einglar tað var gott! Moyrt, saftigt og fult av fantastiskum smakki.

Høvuðspersónarnir vóru tveir feskir føroyskar lambslimir – eitt lítið tjógv á 1,2 kg. og ein lítil, frystur(!) bógvur.

Tjógvið varð gjørt til kvøldið fyri, so tað var klárt at seta í ovnin sunnumorgun árla.

Tú kanst sjálvandi royna teg fram sjálv, men soleiðis gjørdi eg tjógvið til: Legði tveir skornar leykir og tríggjar skornar gularøtur í posan saman við frískum urtum (timian, rosmarin, persillu og oregano). Síðan einar tveir desilitrar av reyðvíni. Stakk einir fimm skornar hvítleyksbátar í kjøtið, gníggjaði tað í olivenolju, meira hvítleyki, salti og pipari, og so nokk av urtum omaná. Lat posan aftur og klipti eitt lítið hol á hann.

Morgunin eftir var bara at leypa upp úr songini kl. 8, blaka kjøtið í ovnin og seta hann á 100 stig - í 9 tímar!



Føl teg fram

Sum við allari aðrari matgerð, snýr tað seg um at føla seg fram, bæði við hondum, nøs og munni, skal tað hepnast at langtíðarsteikja kjøt.

Alt eftir, hvussu stórur limurin er, og hvussu moyrt kjøt tær dámar, kann tað standa í ovninum í 8-12 tímar á 100 stigum. Eitt stórt stykki, ofta tey útlendsku tjógvini á 2,5-3,5 kg. kunnu fáa upp í 12 tímar. Hetta hjá mær fekk 9 tímar, frá kl. 8-17 og var passaliga nógv stokt. Kundi skerast í góðar, moyrar bitar.

Hevði eg viljað stokt tað heilt sundur, kundi tað staðið ein tíma afturat. Her skal minnast á, at sundurstokt er ikki tað sama sum turrstokt. Við langtíðarsteiking í posa/steikisúgv verður kjøtið moyrt og saftig og sera smakkfult, so tú skalt ikki vera bangin fyri at steikja tað sundur.

Men tú kanst eisini hava minni hita, og longri steikitíð!



Stoktu eisini frystan bógv

Sunnudagin royndu vit eisini nakað nýtt. Tað var at steikja ein lítlan frystan bógv. Vanliga hava vit ikki stokt fryst kjøt, men nú skuldi tað so standa sína roynd. Og tað hepnaðist ómetaliga væl. Her varð farið fram á sama hátt, tó at uppskriftin var eitt sindur einfaldari: Nakað av grønmeti, hvítleyki og urtum í posan, gníggja kjøtið við salti og pipari og so í posan. Haldi sjálv, at bógvur er nógv tað besta pettið á lambinum, so eg vildi ikki “yvirkrydda” tað. Keep it simple..

Hetta varð sett í ein annan ovn kl. 14 á 130 stig, og var liðugt um somu tíð sum hitt, umleið 17.30.



Røtur og epli afturvið

Til endans vóru báðir limirnir settir undir grillina eina løtu, so skinnið bleiv gylt og broyskið.

Soðið úr steikiposunum varð brúkt til sósina, sum varð javnað og litað eitt sindur saman við einum pakka av róma.

Afturvið fingu vit bakaðar rótfruktir, sum stóðu undir stanióli í botninum á ovninum, har tjógvið stóð (ikki á heitluft). Nýggj og smá kókað epli vórðu køld niður og vend í einum sindri av róma, nógvum hvítleyki, persillu og havsalti, sum í allari matgerðini er Maldon salt, sum okkum dámar so væl.

Forrætturin var grillað asparges við Serano skinku og sitróndressing, sum vit hava skrivað um fyrr á Grams.